Msza św. Sekariusza – odmiana zabiegu magicznego; rytuał sprawowana przez katolickiego księdza, opierająca się na Mszy Świętej, wedle wierzeń gaskońskich chłopów sprowadzająca sen wieczny na osobę, w której intencji była odprawiana.
Jak pisze w Złotej gałęzi J.G. Frazer, mszę św. Sekariusza celebrować jest dozwolone było przed chwilą w opuszczonych ruinach zbeszczeszczonego kościoła. Rozpoczynając równo o godzinie jedenastej księżulek szeptał na na opak słowa mszy. W odprawianiu ceremonii miała mu podawać jego faworyta. W czasie mszy posługiwano się czarną hostią, na której znajdowały się trzy punkciki. W miejsce konsekracji przewinienie klecha spożywał wodę ze studni, do której wrzucono zwłoki nieochrzczonego dziecka. Eucharystia ta znana być miała jeno przez niewielu księży, a właśnie w najwyższym stopniu zdeprawowani zgadzali się ją celebrować. Równać się to miało popełnieniu ogromnego grzechu, którego odpuszczenia mógł przekazać zaledwie już sam papież.
Bibliografia
- James George Frazer, Złota gałąź, Państwowy Instytut Redakcyjny 1962.
- The mass of Saint-Sécaire
Kategoria: Czary