Magia i sztuczki magiczne

Ośmioramienna bożyszcze chaosu, najpopularniejszy herb magii chaosu. Istnieje mnóstwo jej wariantów.

Gwiazda chaosu (ang. Chaostar), zwana plus chaosferą, - cyfra magii chaosu. Zwykle przedstawiana jest w charakterze ósemka strzałek wychodzących z centralnego punktu. Pierwotnie została zaczerpnięta od autora fantastyka Michaela Moorcocka podczas gdy cyfra chaosu (nieskończonych potencjał). Teraźniejszy design został najważniejszy trafienie przedstawiony przez autora i maga Petera Carrolla. Jest używana przez gros praktykantów magii chaosu, przede wszystkim Zaczarowany Pakt Iluminatów Thanaterosa, którzy uznają ją za swój “cyfra i lustro magiczne”

Symbol ów występuje także w logach zespołów Behemoth a Red Hot Chili Peppers

Zobacz też

• Chaos
• Magia
• Okultyzm

Przypisy

1. ↑ Peter J. Carroll. Psychonauta. Warszawa:Okultura, 2006. s. 68.
2. ↑ Ibid., s. 164.

Kategorie: Czary • Gwiazdy (symbole)

Ośmioramienna idol chaosu, najpopularniejszy herb magii chaosu. Istnieje bez liku jej wariantów.

Gwiazda chaosu (ang. Chaostar), zwana i chaosferą, - litera magii chaosu. Tak bywa przedstawiana jest jak ósemka strzałek wychodzących z centralnego punktu. Początkowo została zaczerpnięta od autora sf Michaela Moorcocka podczas gdy cyfra chaosu (nieskończonych siła). Współczesny wzornictwo został najwyższy trafienie przedstawiony przez autora i maga Petera Carrolla. Jest używana przez gros praktykantów magii chaosu, w zasadzie Zaczarowany Pakt Iluminatów Thanaterosa, którzy uznają ją za swój “cyfra i lustro magiczne”

Symbol ów występuje podobnie w logach zespołów Behemoth a Red Hot Chili Peppers

Zobacz też

• Chaos
• Magia
• Okultyzm

Przypisy

1. ↑ Peter J. Carroll. Psychonauta. Warszawa:Okultura, 2006. s. 68.
2. ↑ Ibid., s. 164.

Kategorie: Czary • Gwiazdy (symbole)

Ten punkt wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2008-03.
Informacje nieweryfikowalne mogą stać się zakwestionowane i usunięte.
żeby zrobić paragraf weryfikowalnym, trzeba podarować przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Sznur (pasek, nić) Aka (hawaj. “klajstrowaty”, “zawiesisty”), jedno z trzech narzędzi pragmatyk magicznych uprawianych w ramach Huny. Jest to wg zwolenników tego systemu wierzeń mentalne federacja dwóch osób ewentualnie jednej osoby i istoty duchowej, służące do przekazywania energii. Sznura aka nie da się zmiażdżyć, jest dozwolone go wyłącznie sparaliżować. Nadzwyczaj ważny w praktyce Huny, ponieważ łączy średnie Ja z niższym Ja.

Wyobrażanie sobie (przedstawienie graficzne) linii Aka jest oraz stosowana w NLP, dokąd jest jedną z metod zmiany relacji z osobami bliskimi. Wzornictwo spontanicznie wyobrażonych linii łączących rozmaite punkty ciała danej osoby z wyobrażeniami jej bliskich ma dawać świadectwo o naturze relacji między nimi. Wpływanie na ów wzornictwo ma pomóc nieświadomości przeistoczyć odmowny postawa do niektórych osób na z większym natężeniem konstruktywny.

Kategorie: Urok • Planowanie neurolingwistyczneUkryte kategorie: Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł od 2008-03 • Zalążki artykułów

Terafim - statuetka sztywny albo nieporuszony, nieraz ponadto zbudowany z innego materiału, kto w starożytności na Bliskim Wschodzie symbolizował bóstwo domowe. W Biblii przypadkiem ponadto być określeniem jakichkolwiek przedmiotów magicznych.

Kategorie: Boss Wola • MagiaUkryta klasa: Zalążki artykułów

Nekromancja (gr. νεκρομαντεία nekromanteía) - postać pragmatyk magicznych, w której urokliwy (nekromanta) przyzywa duchy zmarłych w celu poznania przyszłości ewentualnie celach własnych (np. usług).

Słowo nekromancja pochodzi od greckiego νεκρός nekrós – martwy, jakkolwiek od średniowiecza zazwyczaj łączy się nekromancję z Magią Ziemi zaś przyzywaniem demonów (zobacz ponadto: demonologia). Obrzędy nekromantyczne często nazywa się eksperymentami.

W literaturze fantastyka, nekromancją nazywa się również dziedzinę magii polegającą na ożywianiu zwłok ewentualnie szczątków ludzkich (zob.: nieumarły). Za szczytowe zdobycie owszem pojętej nekromancji traktowany jest dający swoistą nieśmiertelność sprawa sądowa transformacji nekromanty w licza, w ciągu którego guślarz umiera, jednakże zostaje własną magią przywrócony do funkcjonowania jak nieumarły.

Zobacz też

• wampir
• wampiryzm

Linki zewnętrzne

• (ang.) Nekromancja w Internet Book of Shadows

Kategoria: Czary

Nekromancja (gr. νεκρομαντεία nekromanteía) - postać pragmatyk magicznych, w której zachwycający (nekromanta) przyzywa duchy zmarłych w celu poznania przyszłości ewentualnie celach własnych (np. usług).

Słowo nekromancja pochodzi od greckiego νεκρός nekrós – martwy, atoli od średniowiecza zazwyczaj łączy się nekromancję z Magią Ziemi zaś przyzywaniem demonów (zobacz podobnie: demonologia). Obrzędy nekromantyczne często nazywa się eksperymentami.

W literaturze sf, nekromancją nazywa się również dziedzinę magii polegającą na ożywianiu zwłok ewentualnie szczątków ludzkich (zob.: nieumarły). Za szczytowe zdobycie racja pojętej nekromancji traktowany jest dający swoistą nieśmiertelność sprawa sądowa transformacji nekromanty w licza, w trakcie którego mag śmierci umiera, pomimo tego zostaje własną magią przywrócony do funkcjonowania jak nieumarły.

Zobacz też

• wampir
• wampiryzm

Linki zewnętrzne

• (ang.) Nekromancja w Internet Book of Shadows

Kategoria: Czary

“Wielki Pentakl”, szkic zamieszczony w XVII-wiecznym manuskrypcie Clavicolo di Salomone Re d’Israel figlio de David – włoskojęzycznej wersji Większego Klucza Salomona. Jest to inna klasa “Sigillum Æmeth”, alias “Pieczęci Prawdy” opublikowanej już w Œdipus Ægyptiacus Athanasiusa Kirchera.

Karta Iluzjonista z talii Rider-Waite Tarot Artura Edwarda Waite’a i Pameli Colman Smith. Nim postacią maga, na ołtarzu, znajdują się: pentakl, czara, biała broń i drzewce, odpowiadające czterem kolorom Arkanów Mniejszych.

The Earth Pentacle z drugiej ręki w sytemie magicznym Złotego Brzasku. Niedaleko obwodzie znajdują się hebrajskie imiona Adonai ha-Aretz (”Wszechmogący Ziemi”), Uriel (”Światło Boga”, sława Archanioła), Phorlakh i Kerub (w kabale dubel pomocnicy Archanioła Uriela), Eufrat (w charakterze jedna z mitycznych rzek Edenu), Tzaphon (”Północ”) i Aretz (”Grunt”). Po każdym imieniu umieszczone są sigile. Pozostałe obszar przeznaczone jest na dewiza Adepta.

Pentakl – płaski, zwykle bulwiasty, obiekt zaczarowany z drugiej ręki w magii ceremonialnej, na jaki naniesiono symbole ewokowanych sił. Tak bywa zrobiony jest z kitu ewentualnie wosku pszczelego.

Opisy różnorodnych pentakli mozna wyszperać w grymuarach magii salomonicznej.

Z reguły wszytkie pentakle zawierają koncepcje kręgu i krzyża.

Pentakl oznacza konterfekt Wszystkiego.

Pentakl prawdopodobnie być co więcej pożywieniem maga, przybierając poniekąd formę opłatka.

W szerszym znaczeniu, pentaklem przypuszczalnie być oraz np. kolia podarowany kobiecie, którą pragnie się zdobyć.

Pentakl Trithemiusa

Johannes Trithemius (1462-1516), belfer Corneliusa Agryppy, całą swoją naukę pył dać wyraz w pewnym pentaklu.

Pentakl a pentagram

Często przez pogląd “pentakl” rozumie się pięciokąt gwiaździsty czy też pięciokąt gwiaździsty przedstawiony w okręgu. Okrąg, nazwany “pierścieniem magicznym” ma sprzęgać wszystkie żywioły przedstawiane przez pięciokąt gwiaździsty w integralność i symbolizuje ochronę nim zagrożeniami.

Pentakl w Tarocie

Pentakle zawierające pentagramy są plus oznaczeniem jednego z czterech kolorów (”dworów”) Arkanów Mniejszych w Tarocie (pentakle/denary, puchary/kielichy, miecze i buławy/różdżki). Odpowiadają w przedtem żywiołowi ziemi (pozostałe to: tlenek wodoru – kielichy, atmosfera – miecze, żar – buławy).

Zobacz też

• sigil

Przypisy

1. ↑ Jan Witold Suliga. Tarot - lustro Światła i Mroku. „Gnosis” (grudzień 2000) (pol.). 
2. ↑ Urok Ceremonialna. Podział II. Cykl. W: Aleister Crowley: Księga Jogi i Magii (oryg. “Book Four: Part I. Mysticism & Part II. Magick”). Gród nad Wisłą: Pegaz, 1993. ISBN 8385639101. 
3. ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 Czary Ceremonialna. Podział IX. Pentakl. W: Aleister Crowley: Księga Jogi i Magii (oryg. “Book Four: Part I. Mysticism & Part II. Magick”). Stolica Polski: Pegaz, 1993. ISBN 8385639101. 
4. ↑ Liber A vel ARMORUM. W: Aleister Crowley: Magia w teorii i praktyce. Katowice: Firma wydawnicza KOS, s. 404. ISBN 83-86757-57-4. 
5. ↑ Urok Ceremonialna. Podział VII. Rapier. W: Aleister Crowley: Księga Jogi i Magii (oryg. “Book Four: Part I. Mysticism & Part II. Magick”). Gród nad Wisłą: Pegaz, 1993. ISBN 8385639101. 
6. ↑ Urok Ceremonialna. Tresura Medytacji. Uwagi wstępne. W: Aleister Crowley: Księga Jogi i Magii (oryg. “Book Four: Part I. Mysticism & Part II. Magick”). Stolica Polski: Pegaz, 1993. ISBN 8385639101. 
7. ↑ Podział XX. O Eucharystii i sztuce alchemii. W: Aleister Crowley: Magia w teorii i praktyce. Katowice: Oficyna KOS, s. 174. ISBN 83-86757-57-4. 
8. ↑ Podział XIV. O konsekracjach, naturze i tworzeniu magicznej więzi. W: Aleister Crowley: Magia w teorii i praktyce. Katowice: Firma wydawnicza KOS, s. 123. ISBN 83-86757-57-4. 
9. ↑ 9,0 9,1 9,2 9,3 Lektura piąta. Alchemicy. W: Éliphas Lévi: Historia magii. Jerzy Prokopiuk (horda.). Stolica Polski: Cztery kąty Redaktorski Bellona, 2000, ss. 245-246. ISBN 83-11-09126-9. 
10. ↑ Jan Witold Suliga: Tarot Magów. Najwyższy cykl wtajemniczenia. Stolica Polski: Oficyna Głodnych Duchów (G. D.), 1992, s. 48. ISBN 83-85244-12-3. 

Kategorie: Urok • Symbole

Juan Matus – jeden z głównych bohaterów serii książek napisanych przez Carlosa Castanedę.

Według Castanedy, Juan Matus puder być Indianinem z plemienia Yaqui, którego pisarz spotykał w trakcie podróży z USA do Meksyku w celu prowadzenia badań antropologicznych. W ciągu jednej z pierwszych wizyt Indianin proszek wytłumaczyć Castanedzie, iż jest szamanem z prastarej linii i zaczął tresować go tolteckiej magii.

Taisha Abelar i Florinda Donner-Grau również piszą o kontaktach z Juanem Matusem, jaki pył w owym czasie użytkować innych pseudonimów (Mariano Aureliano, John Michael Abelar).

Realne trwanie Juana Matusa, jednakowo podczas gdy wiarogodność wszystkich 12 książek Castanedy, jest przez otoczenie antropologów podważane, a nauczyciel socjologii Marcello Truzzi nazwał legendę o Juanie Matusie największym oszustwem w antropologii od czasów człowieka z Piltdown.

Linki zewnętrzne

• Robert Marshall: The dark legacy of Carlos Castaneda (ang.). .
• Colin Wilson: The Don Juan Affair (ang.). .
• Na ciece wojownika. Nauki Juana Matusa (pol.). .

Przypisy

1. ↑ Richard de Mille: Of Piltdown Men and don Juan Forgeries (ang.). .

Kategorie: Urok • Postacie literackie • Religie pierwotne

Magia ceremonialna – ogólny nauka zawodu z drugiej ręki do określenia długich, pracochłonnych i skomplikowanych rytuałów.

Nazywana jest magią ceremonialną skoro, równie kiedy w ceremoniach, wymagana jest duża numer narzędzi w charakterze niezbędna wsparcie na rzecz praktykującego. Urok ceremonialna jest traktowana jak augmentacja ewentualnie wyraz bliskoznaczny magii rytualnej. Spopularyzowana została przez Kabalistyczny Klasztor Złotego Brzasku, w celu opisania takich okultystycznych szkół podczas gdy Bieda, Czary enochiańska, Thelema i różnych grimoire’ów.

Kategoria: MagiaUkryta typ: Zalążki artykułów

Łapacz snów

Łapacz snów (ang. dream catcher, dreamcatcher) – drzewiej talizman niektórych plemion Indian z Ameryki Północnej, teraz plus popularna nie dopiero co w Ameryce dekoracja o charakterze etnicznym.

Składa się z sieci wplecionej w okrąg wypełniony ze sprężystego drewnianego pręta (np. wierzby). Spotykane są również łapacze w kształcie kropli wody i łapacze trójwymiarowe. W środku ramy wpleciona jest schodząca się spiralnie ku środkowi net ze ścięgna, włosia czy też rzemienia. Talizman przyozdobiony jest średnio piórami, paciorkami i innymi ozdobami, którym Indianie przypisywali określone właściwości magiczne. Łapacze snów przeciętnie wieszane były powyżej posłaniem bądź niedaleko wejściu do domostwa indiańskiego. Wedle wierzeń niektórych plemion Indian Ameryki Płn. (m.in. Kri, Odżibwejowie) sny nawiedzające śpiących w domu musiały przejść przez fetysz. Gęsta internet miała szafować wyłącznie dobre sny, a więzić nocne katafalk, które ginęły wspólnie z pierwszymi promieniami słońca. Objęcia Morfeusza taki, puder chwytać się w net i spływać po piórach.

Współcześnie łapacz snów jest popularną pamiątką często kupowaną przez turystów w sklepach i na straganach z indiańskimi pamiątkami (choć do licha i trochę tanich imitacji łapaczy produkowanych jest dzisiaj w krajach Dalekiego Wschodu). W związku z modą na New Age w Ameryce Północnej (a kiedy niekiedy i na innych kontynentach) rodzice wieszają łapacze snów jak mające zapewniać zbieg okoliczności amulety np. w pokojach dziecięcych bądź na lusterkach wstecznych w samochodach.

Linki zewnętrzne

• Łapacz snów w tradycjach indiańskich (pol.)

Zobacz też

biała magia

Kategorie: Urok • Marzenia senne • Indianie